Anasayfa
mesajlar 
Bütün gemileri yaktım.
Birbirimize ulaşan
Ne kadar köprü varsa
Hepsini yıktım...
Ölümden bile güçlü dediğim aşkım
Beni bıraktı sahilde /kumlar üstüne..
Balıklar bile güldü halime
Senin yüzünden..
Anla işte
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Martılar baka kaldı.
Düşe kalka anılar içinde süründüğüme.
Yine de
Sen bakma böyle göründüğüme..
İzmir'in imbat rüzgarları yüzüme vurduğunda
Kendime gelirim sonunda...
Yine bulurum kendimi Bornova sokaklarında
Yine yalnız..
Yine sensiz.
Doğru da olsa..
Yanlış da olsa.
Madem gittin..
Benim için sen bittin.
Şiirlerim bitmese de
Kahır yüklü düşüncelerim bitti..
Hüzün dolu gecelerim de...
Öyle her gece
Apansız gözlerimin önüne gelemezsin artık.
Bütün ışıklarını yaktım yürek odalarımın.
Gözlerimden kaçamazsın köşe bucak..
Sen duymadın..
Bu yüzden bilmezsin
Gönlüme söyledim
Seni benden hep uzak tutacak.
Her zaman benden uzak kalcaksın
Hele bir gelmeye çalış..
Hele çat kapı girmeyi dene kalbime..
Göreceksin:
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
En iyisi
Bensiz olmaya şimdiden alış..
Beni sorma...
Bağrıma taş basacağım.
Kendimi yeniden tanıyacağım /karış karış..
Maziden kalan ne varsa.
Hepsini kesip
Darağacında asacağım.
Benden başka
Kimseler bilmeyecek.
Kimseler görmeyecek...
Sen gittikten sonra
Anılarımızın hepsini
Dalgalara bıraktım
İçim yana yana...
Kendimi kapattım sana
Suskunluğum bu yüzdendir
Anlasana...
Gör işte..
Benden hiç bir şey kalmadı geriye
Unuttun mu
Yanımda olduğun zaman
Her günüm bahardı...
Gözlerim masum
Bebek gülüşleri kadardı.
Gözlerim papatyalara benzerdi /öyle derdin..
Her gülüşümde
Başka bir kır çiçeği açardı /öyle derdin..
Köşe bucak kaçmazdım
Köpekler yalnızlığımdan.
Dilimden hiç düşürmezdim adını /unuttun mu?
Dedim ya
Ölümden bile güçlüydü aşkım
Bu yüzden bütün hüzünleracılar
Korkar kaçardı...
Oysa şimdi
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Körü körüne
Yürekler acısı bırakıp gittin
Gerçek olan bu..
Duydum ki
Beni perperişan ettikten sonra..
Sus pus olmuşsun.
Kilitler vurmuşsun dudaklarına.
Denizlere atmışsın anahtarlarını !
Kendini onulmaz yaralar içinde bulmuşsun..
Bin pişman olmuşsun /sözde
Çok geç..
Dönsen de
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Bu gidiş
Nedenini bilmediğim
Bir gidişti.
Bu gidiş
Eşi benzeri olmayan bir gidişti..
Sonunda yapacağını yaptın işte..
Beni yalnız
Beni öksüz
Beni sensiz bıraktın.
Benden hiç bir şey kalmadı geriye
Bir gün apansız
Martıların kanatlarına konup
Denizin dalgalarında
Geri dönülmez yollara
Uzaklara..
Çok uzaklara gittin...
Sahi
İçin hiç mi sızlamadı mı?
Hiç mi değerim yoktu sende?
Ne çok çay bahçelerinde çaylar
Kahveler içtik seninle..
Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var derler...
Ben vaz geçtim kırk yıldan kırk günden
Kırk dakika da hatırım yok muydu?
Kırk dakika bile düşünmedin mi?
Hiç mi geçmedi içinden
Hiç mi gelmedi aklına
Vazgeçmek ?
Olanlar oldu artık..
Gidene dön demenin hiç bir anlamı yok.
Bundan sonra
Bana sakın gelme..
Aklının ucundan bile geçirme..
Gelip de
Kabuklaşmaya başlayan
Yaramı deşme artık !!!
Usandım yıldım..
Yoruldum artık
Benden hiç bir şey kalmadı geriye....
Sen gittin /ben bittim.
Sen gittin
Hem bana /hem sana
Yazık ettin..yazık ettin.
Seni bilmem amma..
Benden hiç bir şey kalmadı geriye...
Necdet GÖKNİL
En son neizmden tarafından 24.02.10 5:12 tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi (Sebep : harf dz.)